چگونه اعضای صنف می‌توانند به هیئت‌مدیره اتحادیه کمک کنند؟
انتخابات تمام شده است؛ اما مسئولیت ساختن آینده صنف تازه آغاز شده. اعضای صنف، نامزدهای انتخابات، اعضای هیئت‌مدیره‌های ادوار گذشته، نخبگان و متخصصان صنفی، همه اعضای صنف و حتی کارکنان اتحادیه، هرکدام می‌توانند بخشی از این مسیر باشند.اما همکاری با هیئت‌مدیره فقط به حضور در جلسات یا ارائه پیشنهادهای بزرگ خلاصه نمی‌شود. گاهی یک گزارش ساده از یک مشکل کوچک، می‌تواند ارزشمندتر از ده‌ها جلسه و سخنرانی باشد.
-
اگر مشکلی دیدید، گزارش کنید
اگر در کسب‌وکار خود با یک مشکل مواجه شدید، آن را به اتحادیه منتقل کنید؛ حتی اگر تصور می‌کنید این موضوع را هیئت‌مدیره می‌داند.ممکن است هیئت‌مدیره از وجود مشکل اطلاع داشته باشد، اما شما صاحب درد هستید و جزئیات آن را بهتر می‌شناسید.شما می‌توانید توضیح دهید این مشکل دقیقاً کجا اتفاق می‌افتد، چه هزینه‌ای برای کسب‌وکار شما ایجاد کرده، چند نفر دیگر را درگیر کرده و در عمل چه پیامدی برای صنف دارد.
حتی اگر یک مشکل را فقط یک نفر گزارش کند، ارزش بررسی دارد. اما اگر چند نفر، بدون اطلاع از گزارش یکدیگر، همان مسئله را مطرح کنند، این دیگر فقط یک تجربه شخصی نیست؛ می‌تواند نشانه یک مسئله صنفی باشد.
بنابراین گزارش مشکلات، فقط انتقال گلایه نیست؛ نوعی جمع‌آوری داده برای شناخت واقعی مسائل صنف است.
-
اتحادیه باید راه شنیدن را ساده کند
اما در طرف مقابل، نمی‌توان از اعضا انتظار داشت برای گزارش یک مشکل، از چندین مرحله اداری و فرم‌های طولانی عبور کنند.
اگر قرار است صدای اعضا شنیده شود، باید راه شنیدن صدا ساده باشد.گاهی حتی یک سامانه پیچیده با ده‌ها پرسش و درخواست اطلاعات، به جای آنکه ارتباط اتحادیه و اعضا را آسان کند، آنها را از ادامه کار منصرف می‌کند.
انسان برای گزارش یک مشکل صنفی، نباید احساس کند در حال درخواست وام بین‌المللی است.
یک راه ساده می‌تواند ایجاد یک سامانه ارتباط مستقیم با اعضا باشد؛ حتی در ساده‌ترین شکل ممکن.
برای مثال، یک شماره مشخص برای دریافت تماس و پیام‌های اعضا، با استفاده از یک فرد پاسخگو که وظیفه‌اش شنیدن، ثبت و دسته‌بندی مسائل باشد.
این فرد لازم نیست همان لحظه مشکل را حل کند. وظیفه او می‌تواند فقط این باشد:
شنیدن، ثبت کردن، دسته‌بندی کردن و رساندن مسئله به مسئول مربوط.
بعد از مدتی، اتحادیه به جای آنکه فقط بر اساس برداشت‌ها و گزارش‌های پراکنده تصمیم بگیرد، یک تصویر واقعی از مشکلات روزمره صنف در اختیار خواهد داشت.
ممکن است هزینه ایجاد چنین سازوکاری بسیار کمتر از چیزی باشد که تصور می‌کنیم.
شاید در مرحله نخست، حتی هزینه اصلی آن فقط حقوق یک فرد پاسخگو و ابزارهای ساده ارتباطی باشد.مهم، فناوری نیست؛ اراده برای شنیدن است.
-
از گزارش‌های پراکنده تا نقشه مسائل صنف
اگر این گزارش‌ها درست ثبت و دسته‌بندی شوند، بعد از چند ماه اطلاعات ارزشمندی شکل می‌گیرد.
مثلاً مشخص می‌شود چند نفر درباره کدام بخش های امور مالیاتی مشکل دارند، چند نفر با یک فرآیند اداری مشخص مشکل دارند، کدام رسته‌ها بیشتر با کمبود کالا مواجه‌اند، چه مشکلاتی در حوزه بازرسی تکرار می‌شود و کدام مسائل فقط موردی و شخصی هستند.
آن وقت اتحادیه می‌تواند میان «یک گلایه شخصی» و «یک مسئله صنفی» تفاوت بگذارد.این همان جایی است که مشارکت اعضا می‌تواند از یک مفهوم اخلاقی به یک ابزار مدیریتی تبدیل شود.
-
همه ما می‌توانیم بخشی از راه‌حل باشیم
نامزدهای انتخابات می‌توانند ایده‌ها و تجربه‌های خود را در اختیار هیئت‌مدیره قرار دهند.
اعضای هیئت‌مدیره‌های گذشته می‌توانند تجربه‌های خود را منتقل کنند.نخبگان و متخصصان می‌توانند برای مسائل پیچیده راه‌حل ارائه دهند.
اعضای صنف می‌توانند مشکلات واقعی میدان را گزارش کنند و کارکنان اتحادیه می‌توانند تجربه روزانه خود از مراجعه و مسائل اعضا را در اختیار مدیران قرار دهند.
در مقابل، هیئت‌مدیره باید این ظرفیت‌ها را بشنود، ثبت کند، تحلیل کند و در صورت امکان به اقدام تبدیل کند.
به نظرم کمک واقعی به هیئت‌مدیره این نیست که همیشه از آن تعریف کنیم؛ همان‌طور که مخالفت با هر تصمیم هم مطالبه‌گری نیست.کمک واقعی یعنی مسئله را درست ببینیم، آن را درست گزارش کنیم، تجربه خود را در اختیار اتحادیه بگذاریم و از هیئت‌مدیره بخواهیم پاسخگو و پیگیر باشد.
اگر چنین رابطه‌ای میان اتحادیه و اعضا شکل بگیرد، اتحادیه دیگر فقط محلی برای انجام امور اداری نخواهد بود؛ بلکه به مرکز شناخت مسائل و حل مسائل صنف تبدیل خواهد شد.
و شاید یکی از مهم‌ترین کارهای هیئت‌مدیره جدید همین باشد:
ساختن یک گوش شنوا برای صنف
نه گوش شنوا برای تشریفات، بلکه سیستمی که صدای واقعی بازار را بشنود، ثبت کند و از دل آن، داده و تصمیم بسازد.
حسن بشارت نیامدیرمسئول نشریه «قطعات خودرو»
