فاجعه خونین در بزرگترین مرکز عبادی کالیفرنیای جنوبی وقوع یک تیراندازی مرگبار و هدفمند در مرکز اسلامی سندیگو، جامعه مسلمانان کالیفرنیای جنوبی را در بهت و اندوهی عمیق فرو برده است. این حادثه تروریستی ناگهانی، موجی از خشم و انتقادهای تند را روانه مسئولان شهری و مدیریت کلان منطقه کرده است؛ چرا که به گفته شهروندان، هشدارهای مکرر و چندساله آنها درباره رشد فزاینده جریانات اسلامهراسانه و تهدیدهای امنیتی پیرامون مساجد، همواره از سوی فرمانداری و نهادهای ذیربط نادیده گرفته شده بود. بر اساس گزارشهای رسمی، دو مهاجم مسلح درست پیش از برپایی نماز ظهر، محوطه بیرونی این مرکز اسلامی را به رگبار بستند که در نتیجه این اقدام جنونآمیز، سه تن از اعضای فعال و شناختهشده این جامعه فورا جان خود را از دست دادند. پلیس محلی و پلیس فدرال آمریکا (FBI) پس از کشف مکتوبات و بیانیههای افراطی متعلق به مهاجمان، این پرونده را به عنوان یک «جنایت مبتنی بر نفرت» دستهبندی کردهاند. شواهد نشان میدهد که این دو تروریست به شدت تحت تاثیر پروپاگاندای جریانهای نئونازی و ایدئولوژی مهاجمان حملات تروریستی گذشته، به ویژه عامل نسلکشی مساجد کرایستچرچ در نیوزیلند، قرار داشتهاند. برای بسیاری از ساکنان، این هجمه وحشیانه تنشها و ترسهای تاریخی را درباره امنیت مسلمانان در خاک ایالات متحده زنده کرده است.
این مرکز اسلامی که بزرگترین مسجد در منطقه به شمار میرود، یک مدرسه بومی با حدود ۱۴۰ دانشآموز خردسال را در خود جای داده است. به گفته شاهدان عینی و مقامات پرونده، اقدام فداکارانه و واکنش سریع مأمور حفاظتی مسجد مانع از ورود مهاجمان به داخل ساختمان اصلی و بروز یک قتلعام گستردهتر در میان کودکان و نمازگزاران شد. شاهدان عینی، قربانیان این حادثه را قهرمانانی توصیف میکنند که بدون تردید و با سینه سپر کردن در برابر گلولهها، جان خود را فدای امنیت دیگران کردند. یکی از وکلای محلی و اعضای باسابقه این مسجد در گفتگو با رسانهها اعلام کرد که پیش از این نیز بارها حوادث خردتری نظیر شلیک با تفنگهای بادی یا پرتاب اشیاء آزاردهنده توسط رانندگان عبوری به سمت ساختمان مسجد رخ داده بود، اما مقامات هرگز این سیگنالهای خطر را جدی نگرفتند تا اینکه این سهلانگاری در نهایت به یک فاجعه انسانی تمامعیار تبدیل شد.
فوران خشم عمومی علیه سیاستهای تبعیضآمیز شهردار سندیگو
در مراسم تشییع و وداع با قربانیان این حادثه که با حضور بیش از دو هزار نفر از سراسر ایالت کالیفرنیا برگزار شد، فضای تشییع به صحنه اعتراض علنی علیه تاد گلوریا، شهردار سندیگو تبدیل شد. گروههای مدافع حقوق مدنی تاکید دارند که این حمله تروریستی، خروجی مستقیم افزایش چشمگیر رفتارهای بیگانهستیزانه و ضدعربی پس از آغاز نبردهای سنگین در نوار غزه است. آمارهای ثبتشده توسط شورای روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR) حکایت از ثبت هزاران مورد دگرگونی رفتاری، خشونتآمیز و تبعیضآمیز علیه مسلمانان در دو سال گذشته دارد. نمایندگان و فعالان دانشجویی دانشگاه کالیفرنیا صراحتاً اعلام کردند که طی سه سال گذشته بارها تلاش کردند تا مقامات دانشگاهی، مدارس و مسئولان عالیرتبه شهری را نسبت به وزن سنگین و خطرات رفتارهای اسلامهراسانه هوشیار کنند، اما گوش شنوایی وجود نداشت.
بسیاری از شهروندان معترض، شهردار سندیگو را متهم میکنند که با حمایتهای بیقیدوشرط خود از جریانهای افراطی و صهیونیستی و همچنین سرکوب و محکومیت معترضان به جنگ غزه، عملاً به جریانهای راست افراطی برای حمله به مسلمانان چراغ سبز نشان داده است. در جریان بازدید شهردار از محل حادثه، شهروندان خشمگین با فریادهای خود او را متهم کردند که تنها برای مصارف انتخاباتی و نمایشهای رسانهای در محل حاضر شده، در حالی که دقیقاً پس از حوادث اکتبر، جلسات حمایتی خود با نمایندگان مسلمانان را لغو کرده بود. فعالان مدنی اعلام کردهاند که شهردار هرگز فردی خوشآمد در فضاهای اسلامی نخواهد بود، زیرا او سالها پیش به مطالبات ساختاری این جامعه پشت کرده بود.
فروپاشی توهم امنیت در پناهگاههای عبادی
یکی دیگر از ابعاد تاریک این پرونده که انتقادات شدیدی را برانگیخته، بیتوجهی سیستماتیک نهادهای اطلاعاتی به هشدارهای پیش از عملیات است. بررسیها نشان میدهد که مادر یکی از متهمان، چند ساعت قبل از شروع تیراندازی با اداره پلیس تماس گرفته و هشدار داده بود که فرزندش تمایلات انتحاری شدید دارد و به تسلیحات جنگی دسترسی پیدا کرده است، اما هیچ اقدام پیشگیرانهای صورت نگرفت. علاوه بر این، مشخص شده است که بیش از یک ماه قبل، یکی از شهروندان به پلیس فدرال درباره فعالیتهای مشکوک و تصاویر منتشرشده از جلیقههای ضدگلوله و تسلیحات نظامی متهمان در پلتفرمهای مجازی (مانند دیسکورد) گزارش داده بود. این فرضیه که آژانسهای اطلاعاتی فدرال از تهدیدات موجود مطلع بودهاند اما واکنشی نشان ندادهاند، بر عمق بیاعتمادیها افزوده است.
برای نسلهای جدید مسلمانان آمریکا که دوران پس از واقعه ۱۱ سپتامبر را تجربه کرده و همواره با حس هدف قرار گرفتن بزرگ شدهاند، مسجد تنها پناهگاه امن و به دور از فشارهای اجتماعی به شمار میرفت. این حمله تروریستی، توهم پایداری این پناهگاههای امن را به طور کامل متلاشی کرده است. بسیاری از دانشجویان و جوانانی که این مرکز را خانه دوم خود برای یافتن جامعهای همدل در غربت میدانستند، اکنون با ترسی رخنه کرده در بدنه فرآیندهای روزمره خود مواجهند؛ ترسی ناشی از این واقعیت که ساختارهای نظارتی فدرال هرگز اولویتی برای صیانت از جان اقلیتهای مذهبی قائل نیستند.
